Ze dacht het helemaal voor elkaar te hebben. Een einde aan haar draconische huwelijk. Een nieuw begin samen met haar zoontje van vier. Een baan op de tijden dat haar mannetje naar school was. En een flatje vlakbij het stadspark.

Vrijheid, eindelijk gewoon, normaal leven. Niet meer die afschuwelijke druk van dat huwelijk dat ronduit een ramp geweest was. Hij die zich nergens iets van aan trok, een vriendin er op na hield en daar ook nog geen moeite mee had. Zij die de boel alleen maar bij elkaar wilde houden ter wille van haar kind.