Berichten

Op 3 oktober vond de Armoedeconferentie van de gemeente Maasgouw plaats, een initiatief dat, ook voor een relatief kleine gemeente, zonder meer toe te juichen is. Het was een avond voor afgevaardigden van maatschappelijk georiënteerde organisaties die a.d.h.v. een goed opgezet programma gevraagd werden mee te denken over het op te zetten armoedebeleid van deze gemeente.
De inleiding werd verzorgd door wethouder Raf Janssen van de gemeente Helden. Dhr Janssen is al vele jaren lid van de anti - armoedebeweging in Nederland. Daarnaast heeft hij een uitgebreide studie gewijd aan het onderwerp armoede, oorzaken en de gevolgen daarvan. Dhr. Janssen gaf aan dat armoedebeleid gebaseerd dient te zijn op een drietal pijlers, te weten- Activeren = het geven van begeleiding en daar waar mogelijk scholing, aan mensen- Ondersteunen = mensen wijzen op hun rechten, ondersteuningsmogelijkheden of mogelijkheden van financiële steun- Moraliseren = armoede is geen probleem in de samenleving maar een probleem van de samenleving.Tevens stelde hij daarbij vragen als, - moet je iedereen activeren tot werk?- is werk de oplossing voor armoede?- is vrijwilligerswerk, werk? Na de inleiding gingen de aanwezigen verder in 4 werkgroepen, o.l.v. leden van de werkgroep armoede. Aan de hand van stellingen werden aanbevelingen voor de schrijvers van het armoede - beleidsplan geformuleerd. Uiteraard kwamen ook in de werkgroepen de eerder genoemde vragen weer uitgebreid aan de orde. In de meeste werkgroepen leidde de stellingen tot dusdanige discussies dat het onmogelijk bleek om álle stellingen te behandelen. Er was dus duidelijk behoefte vanuit de diverse deelnemers om een bijdrage te leveren aan de tot stand koming van een goed armoedebeleid. Sprekend uit eigen ervaring moet ik ook deze avond weer concluderen dat het begrip "armoede"toch erg verschillend geïnterpreteerd wordt.Aan de toon van sommige aanwezigen was te horen dat er nog steeds vraagtekens bij dit onderwerp geplaatst worden. Er was duidelijk te merken dat er ervaringsgegevens op tafel kwamen van mensen die zéér nauw betrokken zijn bij de ondersteuning en begeleiding van mensen uit de doelgroep, terwijl aan dezelfde tafel ook mensen zaten die blijkbaar nog steeds geen weet van armoede hebben, zich nog niet echt georiënteerd hebben en armoede zeker nog niet als een feit erkennen.Wellicht dat het frequenter en bij meer gemeentes invoeren van een dergelijke bijeenkomst, het beeld van armoede zal helpen te concretiseren. Ook gemeentes moeten geholpen worden om hun beleid aan te passen en te richten op de praktijk van alledag. Het is namelijk van groot belang dat niet alleen de gemeentelijke beleidsmedewerkers maar óók de partijen in de gemeenteraad kennis krijgen van hetgeen armoede betekent voor hen die het betreft. Niet van ieder raadslid kan verwacht worden dat hij beschikt over voldoende kennis van ieder onderwerp dat aan de orde komt. Toch kan zijn stem of politieke achtergrond van wezenlijk belang zijn voor de uiteindelijke goedkeuring van een adequaat en functioneel gemeentelijk armoedebeleid. Alleen al het bereiken van de doelgroep is een verhaal apart. Hierbij zouden gemeentes gebruik kunnen maken van ervaringsgegevens van veldwerkers.Ook de plannen van Kledingbank Limburg, om bij de mogelijke nieuwe vestiging een informatiecentrum toe te voegen, zou een bijdrage kunnen leveren aan een nog betere verspreiding van informatie én verwijzing van burgers uit de doelgroep.