Berichten

In de sfeervolle Buiksloterkerk kon je soms een speld horen vallen. 
 
AMSTERDAM NOORD - Bij Doras komen veel sociale draadjes in Amsterdam Noord bij elkaar, zeggen ze zelf. De organisatie doet maatschappelijk werk, schuldhulpverlening, welzijnswerk en sociale raadgeving. Mensen met vragen over Jeugdzorg, de Sociale Dienst, woningcorporaties of juridische advies worden via Doras verder geholpen. De stichting Doras werkt met zowel professionals als vrijwilligers. Het tienjarig bestaan werd donderdag gevierd met een symposium in de Buiksloterkerk.
Onder de bomen voor het idyllische kerkje doet een geanimeerd kwebbelend gezelschap denken aan kerkgangers op een zomerse zondagmiddag. Het lukt gespreksleider Tarik Yousef de bezoekers naar binnen te lokken met de belofte 'een stip op de horizon' te zetten als het gaat om de rol van maatschappelijke hulpverlening. Als even later schrijfster Suzanna Jansen haar verhaal doet, kun je een speld horen vallen in de eeuwenoude kerk. Jansen is auteur van het boek 'Het Pauperparadijs' dat haar eigen familiegeschiedenis verhaalt. Haar overgrootvader werd in 1903 wegens landloperij drie jaar opgesloten in heropvoedgesticht Veenhuizen, in Drenthe.
Het doet een zucht van herkenning gaan bij de oudere luisteraars. 'Mijn broer zat ook in Veenhuizen', vertelt een dame uit Noord. 'Hij was dienstweigeraar, wilde niet naar Indië.'
'Veenhuizen was een vooruitstrevend project', vertelt Jansen. 'Het was voor het eerst dat de overheid een poging deed armoede uit te roeien door mensen een kans op een toekomst te bieden.' Goede bedoelingen pakten niet altijd goed uit, met name omdat mensen afhankelijk werden van zorg en niet meer zelf hun leven inrichtten. Maar er zijn ook geslaagde initiatieven geweest. Jansen: 'Zoals de komst van de tuindorpen, tuindorp Oostzaan was het mooiste. Beter huisvesting, gezinnen die gezellig huiselijk bij elkaar bleven, een stabieler leven konden leiden. Mensen die niet wisten hoe je een nette huishouding moest voeren, gingen naar de woonschool. Woonopzichteressen hielden alles in de gaten in Asterdorp waar letterlijk een muur omheen stond. Of in Floradorp, in de volksmond de Rimboe genoemd.'
Ook nu nog wordt in Noord het nodige gedaan om mensen te helpen die een steuntje kunnen gebruiken. Stadsdeelwethouder zorg Coby van Berkum: 'De opvang van verslaafden in de wijken is een succes. Bewoners hebben er geen last van. Steeds meer mensen kijken om zich heen en helpen elkaar. Buurtcontacten zijn niet iets van vroeger. Als je je nuttig maakt, en voor elkaar zorgt, geeft dat ook geluk.'
Wietse Meerman, directeur van de stichting Doras, gelooft in een krachtige eerstelijnszorg, waarbij de hulpverlener intensief samenwerkt met de hulpzoekende burger. 'Het werkt het beste als je samen een plan maakt en het eigen netwerk van de cliënt inzet.' Daar is schrijfster Jansen het mee eens: 'Ik schrijf over het verleden maar het gaat ook over de toekomst. Het grootste gevaar is sociaal isolement. In je eigen veiligheid blijven hangen en geen risico lopen, is een mechanisme om armoede over te dragen op de volgende generatie. Mijn oma nam een cruciaal besluit: haar dochters gingen naar school.' http://www.doras.nl
Bron: De Echo 30-6, Sjaak 1-7-2010