Verhalen uit de praktijk

Zalig zijn de armen van geest, want van hen is het koninkrijk der Hemelen. Zo staat te lezen in het evangelie volgens Lucas.

De 'Dikke van Dale' vertaalt ´armen van geest´ als mensen die eenvoudig denken.

Er is nog een andere vertaling mogelijk. Een die het rijk der hemelen bepaald niet in het vooruitzicht stelt.

Armen van geest kunnen ook mensen zijn die niet verder door willen denken. Die niet willen zien wat ze zouden moeten zien. Mensen die de schuld altijd bij een ander leggen en vinden dat die het aan zichzelf heeft te danken. Mensen die zich verheven voelen boven arme mensen.

Dat zijn heel erge armen van geest.

Zomaar een opmerking, opgevangen bij een warenhuis, waar een jonge vrouw met de Straatkrant stond. "Van mij krijg je niks. Je hebt twee handen, dus je kunt werken. Of ben je daar te lui voor?"

Nog zo'n opmerking, opgevangen tijdens een gesprekje tussen twee mensen achter een borrel:

"Sneu hoor, voor die vrouw van Jan-Pieter."

"Ex, zul je bedoelen."

"Ja natuurlijk. ex. Ze heeft het wel aan zichzelf te danken. Dom van Jan-Pieter natuurlijk om vreemd te gaan. Maar ze hoefde daarom toch niet meteen bij hem weg te gaan?"

" Tja, nou zit ze met de gebakken peren. Met haar twee kinderen in een rot flatje in de een of andere armoedige buurt. Met bijstand. Ja ze heeft er wel zelf om gevraagd door weg te gaan bij Jan-Pieter. Ik verklaar het heus niet goed wat hij deed. Maar zij had wel een beetje ruimer mogen denken. We leven in 2011, man!"

En nog zoiets, opgevangen uit een gesprek tussen twee dames. "Weet je, om de een of andere reden stinken arme mensen. Ik weet niet waarom, maar je ruikt ze altijd, vind je ook niet?".

"Je hebt gelijk. Dat valt mij ook altijd weer op. Ik snap dat niet. Ze zullen toch heus wel geld genoeg hebben om een stuk zeep te kopen."

Hoe arm van geest kun je zijn. Hoe dom kun je zijn. Hoe lomp kun je zijn. Alsof er op deze hele wereld ook maar één mens te vinden is die gevraagd heeft om arm te mogen zijn. O zeker, er zullen ongetwijfeld kluizenaars of godsdienstfanaten rondlopen, die alle aardse goederen hebben afgezworen om zich helemaal op hun godheid te kunnen concentreren. Zij kozen daar bewust voor. Het werd hen niet aangedaan. Zij hebben ook geen kinderen die ze moeten opvoeden en te eten geven.

Niets is gemakkelijker dan te oordelen vanuit een luxe positie. Niets is ook laffer. Zoals al die mensen die op de televisie beelden zien van hongerend Afrika en dan zeggen: "Ach wat een ellende toch." en vervolgens een flinke hap van hun Bossche bol nemen. Graag nog een beetje slagroom op hun mond. Vooral vergetend dat er ook in hun igen omgeving mensen zijn die in armoede leven.

Wat ik nu doe is omgekeerd hetzelfde als wat al die mensen doen die ik in dit stuk ´arm van geest, dom en lomp´ noem,. Met dat verschil dat ik niet vanuit een bevoorrechte positie wil redeneren. En dat ik geen kwetsbare mensen aanpak, of mensen die er niets aan kunnen doen dat ze in hun situatie terecht gekomen zijn. En dat ik ze ook niet veroordeel.

Ik gun ieder het zijne. Het is goed dat de een meer verdient dan de ander. Dat hardwerkende mensen beter beloond worden dan lakse medewerkers. Onze economie moet nu eenmaal in stand gehouden worden. En dat is ook goed. Daar profiteren we allemaal van, arm en rijk.

Maar het is niet goed om mensen die het om welke reden dan ook minder getroffen hebben dan wij te veroordelen. Uitsluitend op grond van het feit dat ze niet net zoveel geld hebben als wij.

Geld is prettig om te hebben. Heel gemakkelijk. Maar niet zaligmakend. Wat doet een miljardair met al zijn geld, wanneer zijn arts hem vertelt dat hij ongeneeslijk ziek is en nog maar drie maanden te leven heeft?

Wat doet de dode met zijn geld als hij in zijn kist ligt. Rijk of arm, we eindigen allemaal in een gat in de grond of in een urn.

Er is niets zo pijnlijk als een vooroordeel. Er is niets zo pijnlijk als een vernedering op grond van bezit. "Arme mensen horen niet op onze feestjes. Ze kunnen zich niet kleden zoals dat verlangd wordt en ze weten zich niet te gedragen."

Hóe arm van geest kun je zijn. En hoe onzalig. Ik vraag me werkelijk af of de mensen die op deze manier arm van geest zijn, het rijk der hemelen verdienen. Ik heb daar zo mijn twijfels over.

Maar misschien zie ik het wel verkeerd.