Verhalen uit de praktijk

Paul Gilissen heeft eind 2008 het stokje van het voorzitterschap van het Maastrichts Minima Overleg overgenomen. Sindsdien is er weer het een en ander gebeurd in Maastricht. In gesprek met Paul Gilissen.Toeval of niet maar mijn eerste baan als ambtenaar op een gemeente had ook al met armoede te maken. Ik werkte op de afdeling Sociale Zaken en had in het kader van de “Armenzorg” te maken het kostenbeheer van cliënten. We spreken over de eind vijftiger jaren van de vorige eeuw en we hadden toen nog de ‘armenwet’. Ik heb vervolgens meerdere functies gekend in mij carrière, de belangrijkste was toch die van Burgemeester van de gemeente Valkenburg aan de Geul. Ik ben nu op diverse andere terreinen actief, onder ander als gewestvoorzitter van de ANBO (Algemene Nederlandse Bond van Ouderen). Door het ouderenwerk ben ik mij in het bijzonder gaan inzetten voor de minima in onze samenleving. Zodoende raakte ik betrokken bij het Maastrichts Minima Overleg (MMO). De vorige voorzitter van het MMO hield er mee op, omdat zij het niet meer zag zitten. Het niet meer zien zitten, had te maken met het feit dat er te weinig medewerking was van de deelnemende organisaties aan het MMO. Zij deed dit werk naast een drukke baan en als je er dan te veel in je eentje voor staat, dan wordt het moeilijk om te functioneren. Daarnaast kregen we ook te weinig steun vanuit de gemeente. Wat heb jij toen ondernomen?Ik vond het jammer dat de zaak stil lag. Ik heb alle deelnemende partijen aan het MMO opgeroepen voor een bijeenkomst en had hen daarvoor de vraag voorgelegd of men door wilde gaan met het MMO. Ik heb de rol van voorzitter min of meer zelf op mij genomen. Er was een redelijk grote opkomst bij de vergadering en alle partijen spraken zich duidelijk uit dat men graag wilde dat het MMO een doorstart maakte. Ook de organisaties die niet naar de bijeenkomst konden komen hadden dit kenbaar gemaakt. Er bleek voldoende draagvlak aanwezig te zijn en men had er ook weer zin in om ertegenaan te gaan.Wie zijn er zoal vertegenwoordigd in het MMO?Een greep en ik hoop dat ik niemand vergeet: De Raad van Uitkeringsgerechtigden, Vrouwen In de Bijstand, het Platform Gehandicapten Beleid Maastricht, de Senioren Advies Commissie, de ANBO, de Vincentius vereniging, het Gemeente Loket, de welzijnsinstelling Trajekt, advocatenbureaus, Vluchtelingenwerk Limburg, WOA-WIA groep, de Pijler, FNV-Lokaal en Schoon SchipWelke positie heeft het MMO in Maastricht?We zijn een overleg orgaan, waarin organisaties van zowel hulpvragers als hulpverleners vertegenwoordigd zijn. Het goede aan het MMO is, dat je het verschil niet merkt tijdens de bijeenkomsten. Daarnaast vinden wij het belangrijk om met de gemeente in gesprek te blijven over het sociale klimaat in Maastricht. We zijn weliswaar geen officiële adviesraad of cliëntenraad, maar hebben wel twee keer per jaar overleg met de betrokken wethouders over het minimabeleid in de gemeente.Is het geen belemmering dat jullie geen formele status hebben als adviesraad?Neen, van de andere kant geeft het je ook een heleboel vrijheid. We hoeven niet aan allerlei regeltjes te voldoen en passen ook niet in een formeel kader met een formele agenda. Wij kunnen eventueel zonder agenda toch een aantal zaken aan de orde stellen.Enkele maanden geleden hebben we deelgenomen aan een hoorzitting over de Wmo. We wilden eigenlijk geen gehoor geven aan de uitnodiging omdat wij ten principale weigeren mee te denken en te praten hoe minima kunnen bezuinigen op uitgaven in het kader van de Wmo. Zeker in een tijd van crisis moet je van de minima afblijven. We hebben dit duidelijk gemaakt op die bijeenkomst en daarvoor zeer veel respect ontvangen. Sommige partijen hebben zich voorgenomen om niet in het kader van de Wmo verder te bezuinigingen.Er is ruimte voor het ontstaan van nieuwe dingen. Zo hebben we op basis van ons laatste overleg met de wethouder besloten om samen met de gemeente een werkgroep te gaan vormen die de komende jaren de lokale sociale agenda van Maastricht gaat maken om uiteindelijk ook in Maastricht te werken richting een Armoede vrije gemeente in 2020. Dit vinden wij een belangrijke stap. We gaan niet om het half jaar terug kijken en zeggen wat er allemaal niet goed is gegaan, maar we willen juist samen naar de toekomst kijken om  armoede en sociale uitsluiting in Maastricht te bestrijden. De wethouder en de betrokken ambtenaren reageerden hier ook positief op.Jullie hebben ook een avond belegd in het kader van de gemeenteraadsverkiezingen en de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting in Maastricht. Hoe was die bijeenkomst?Ten eerste een grote opkomst, waardoor de belangstelling voor de problematiek duidelijk blijkt. Goede inhoudelijke debatten werden er gevoerd en het belangrijkste wapenfeit was dat elke partij zich uitgesproken heeft om de komende jaren niet te bezuinigen op armoedebeleid en de bestrijding van sociale uitsluiting in onze stad. (Dit ondanks waarschijnlijk grote bezuinigingen die vanuit Den Haag op de gemeentes zullen worden afgewenteld). Ik vind dit een grote verworvenheid dankzij de bijdrage van het MMO. Aan ons natuurlijk ook de taak om de zaak kritisch te blijven volgen en waar nodig opnieuw aan de orde te stellen.